Kleine juweeltjes voor ’t goeie leven

Op sommige dagen vraag ik mij af hoe dik het olifantenvel van een beleidsmedewerker moet zijn. En of dat van mij wel dik genoeg is?

De stellingen die her en der geponeerd worden, over onze voeding, onze boeren, waar het naartoe moet… het maakt mij erg moedeloos.Televisie afzetten en kranten weren helpt niet, via mijn werk sijpelt alles door. “IN-YOUR-FACE!”

Gelukkig hoor ik dan ook andere stemmen – het contrast kan soms niet groter zijn. “We leven steeds meer in een tweestromenland”, zei Dirk Holemans van Oikos, vanavond, op de boekvoorstelling “Het klein verzet” van Tine Hens en hij heeft gelijk. klein verzetWaarna Hens haar verhaal deed. “Ik ben geen goede spreker,” zei ze nog, heel bescheiden, maar ze slaagde er wel in om een hele zaal muisstil te krijgen en na afloop iedereen met een zalig gevoel een een glimlach op het gezicht naar huis te sturen.

Ze reisde doorheen Europa en bezocht allerlei kleine en grotere initiatieven van gewone mensen, mensen zoals jij en ik die niet in plastron en maatpak rondlopen. Initiatieven die die mensen dichter bij elkaar brengen en ze verbinden. Projecten waarmee ze wel ’s een vuist durven maken naar die mannen in maatpak, maar waarbij evengoed wel ’s steun komt van een lokale overheid.

Ze vertelde over de Griekse aardappelbeweging die de (vorige) regering de kop wilde indrukken en die dan maar een eigen coöperatieve supermarkt oprichtte. Over een oude schietkathedraal (ooit door Hitler himself ontworpen en niet kapot te krijgen) in Hamburg die omgetoverd werd tot energiebunker met 700 zonnepanelen.

Maar ze vertelde ook over allemaal kleine juweeltjes uit de “burgereconomie” die ontstonden uit de drang naar “’t échte goeie leven” en goesting, zeer veel goesting, allemaal initiatieven waar “groei” en “winst” geen betekenis meer hebben.

Over al die juweeltjes heeft ze nu een boek geschreven. Ik heb het meegenomen en naast mijn bed gelegd: voor die dagen waarop ik mij weer ’s die vraag stel hoe dik het vel van een beleidsmedewerker moet zijn… Om dan te beseffen dat ik toch wel een gelukzak ben, omdat ik lekker middenin die beweging van ’t goeie leven zit en er maar beter van kan genieten.

ps: Enkele interviews met de auteur:

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s