Plannen!

Ik zou m’n blog omvormen en daar wat tijd voor nemen…

De tijd die ik nam, ging echter naar iets anders. Niet zomaar iets. Iets wat ik heel erg de moeite vind, waar ik écht wel m’n energie wil in steken. Iets wat de realisatie van mijn doel rond permacultuur – verbinding creëren en informatie verspreiden – in een stroomversnelling kan brengen!

(Ik heb dus nog een beetje tijd nodig!)

In december zat ik samen met een negental permies uit Vlaanderen en Nederland. Het idee was geopperd om een Nederlandstalig tijdschrift te lanceren. Nee, niet digitaal. Gewoon, een écht tijdschrift, op papier. Want hoe je het draait of keert, digitaal leest niet aangenaam. Je gaat hoogstens screenen. Wij willen een blad waarmee je lekker in de zetel kan gaan liggen. Met een goed glas wijn erbij.

We? Da’s een groep enthousiaste mensen. Met professionaliteit: zowel redactioneel als inhoudelijk. Nederlanders en Vlamingen. Mannen en vrouwen. Vrijwilligers! We hebben een horizontale structuur: alle beslissingen gebeuren op een sociocratische manier. (Op zich alweer een boeiende uitdaging waarover ik later wel ’s zal getuigen).

Het wordt een blad van en voor permies. We zoeken naar mogelijkheden voor interactie met sympathisanten en toekomstige lezers. En binnenkort starten we een crowdfunding-campagne. Koken kost nu éénmaal geld!

Dat wou ik even kwijt, zo. Een klein intermezzo. Omdat ik dit zo belangrijk vind! En omdat ik zat te popelen om een tipje van de sluier op te lichten!

Vind jij dat ook een goed idee, zo’n permacultuurmagazine? Hou dan zeker m’n blog in de gaten gedurende de komende weken!

Advertisements

7 thoughts on “Plannen!

  1. Een afzonderlijk tijdschrift lijkt me niet aangewezen. Wie koopt het tijdschrift? De reeds (gedeeltelijk) overtuigde, die nood heeft aan extra informatie. Als ik zelf zou overwegen een tijdschrift te kopen, zou ik eerder grijpen naar het Engelstalige blad Permaculture Magazine. (http://www.permaculture.co.uk/)

    Je bereikt een veel grotere doelgroep als je een vaste rubriek/pagina/katern kan krijgen in bestaande tijdschriften. Mensen die Permacultuur nog niet kennen, kunnen zo ermee kennismaken in hun vertrouwde tijdschrift. Bovendien kan je zo gebruik maken van de grotere naambekendheid van die organisaties, die meestal ook het eerste contactpunt zijn van mensen die zoeken naar meer ecologisch verantwoorde alternatieven van bv tuinieren… Misschien kan je tot een WIN-WIN situatie komen met een organisatie die wel iets met Permacultuur wil doen, niet de know-how heeft, maar wel al heel de logistiek voor de verspreiding van hun bestaand tijdschrift?

    • Het ene sluit het andere niet uit. De voorbije jaren heb ik inspanningen gedaan om aandacht voor permacultuur te krijgen bij diverse organisaties. Dat leidde tot oa artikels in de tijdschriften van Wervel, Velt, GMF, Oikos. Altijd fijn, maar wel beperkt.
      Of er nood aan is? Dat zullen we snel merken. Ik stel sowieso wel vast dat er vaak mensen zijn die inhoudelijke info zoeken in het Nederlands, en liever niet screenen op het scherm.
      We beginnen met een crowdfunding voor een nulnummer. Op die basis kunnen we oordelen of er behoefte aan is. Indien dat zo blijkt, dan gaan we ervoor.

      • Esmeralda

        Bedankt voor je reactie. Ik begrijp dat je je verheugt om dit idee, deze nieuwe stap te realiseren en dat je er enthousiast over bent. Ik kan me echter niet van de indruk ontdoen, dat er een discrepantie bestaat, tussen je persoonlijke doel ivm permacultuur – verbinding creëren en informatie verspreiden – en het feit van dit tijdschrift uit te geven.

        Je zal ongetwijfeld verbinding creëren en informatie verspreiden, maar echter binnen eigen gelederen, voor eigen publiek.
        Indien je met verbinden en info verspreiden eerder een nieuw publiek wil aanboren om het idee “permacultuur” te verspreiden, lijkt me dit niet de juiste stap. Werken aan een vervolg op de artikels in de diverse tijdschriften lijkt me beter aan te sluiten op deze doelstelling.

        Sluit eens met een van de organisaties (Wervel, Velt…) een vast partnerschap, het beste die natuurlijk met de grootste oplage. In hun lezers zit jouw grootste nieuwe potentiëel: ze hebben allemaal eens een artikel/interview van jou zien passeren in hun geliefde tijdschrift. Ze hebben het ongetwijfeld met interesse gelezen, maar het is daarbij voorlopig gebleven: een eerste oppervlakkige kennismaking met “permacultuur”, een begrip dat waarschijnlijk ook nog iets vreemds blijft hebben voor velen.

        De kracht zit hem echter in herhaling en uitdieping. Indien je nu in een vaste artikelreeks, de kans krijgt permacultuur verder te verklaren, uit te diepen en praktijkvoorbeelden te geven, kan je nieuwe aanhangers “oogsten” (om in de terminologie te blijven) uit deze potentiële groep.
        Zie het desnoods als een vorm van hergebruik van een partnertijdschrift, een vorm van materiaalbesparing, delen van een doelpubliek: allemaal permacultuuraspecten.

        Het is toch niet de bedoeling om de bestaande hokjesmentaliteit te blijven ondersteunen en permacultuur als iets volledig apart naast de andere transitie-initiatieven te plaatsen? Het zou beter zijn, dat de organisaties elkaar versterken, synergieën aangaan om zo tot een grotere draagkracht te komen. Mensen zijn vandaag de dag echt niet meer bereid om zich parallel te abonneren op 4, 5 verschillende tijdschriften. Ze kiezen er max. 1 of 2 uit, dat ze grondig willen lezen…

      • Ik noteer je standpunt.
        Nogmaals: het hoeft geen “of – of” te zijn, en bovendien: ik werk ook aan “en – en”. Ik heb contacten en gesprekken met de organisaties die je vernoemt. Of een definitief tijdschrift een goed idee is of niet zullen we over enkele maanden oordelen. Argumenten en voorstellen zoals die van jou nemen we mee. Onze inspanningen kunnen een tijdschrift opleveren, of evengoed een interessant debat. Ook goed. Nu gaan we er gewoon voor.

  2. dag esmeralda,
    ik deel jurgen’s mening. en ik heb toch de indruk dat velt wel minstens een beetje open staat voor “permacultuur” (sorry ik hou niet van die hippe naam voor iets wat zelfs ouder is dan de straatstenen). ik denk ook dat de velt-redactie blij zou zijn met een maandelijkse bijdrage van jullie groep zeker wegens de professionaliteit: zowel redactioneel als inhoudelijk. en de diversiteit: Nederlanders en Vlamingen. Mannen en vrouwen. Vrijwilligers, daar doen ze het bij velt ook mee, en dat tijdschrift bestaat toch al eventjes en wordt ook door mensen die anders-dan-“permacultuur” tuinieren.

    • Dag Greet,
      Er is zeker een opening bij Velt (zie maar hun antwoord op mijn open brief van een tijdje geleden), we gaan met elkaar in overleg en zijn van beide kanten bereid tot samenwerking. Maar dat staat los van het magazine.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s