Geef mij duizend kikkers

Of honderd is misschien ook al goed. ‘k Wil maar zeggen: mijn beste Quinten zit met een slakkenplaag. Zoveel, dat ik er een kikkerkwekerij mee zou kunnen beginnen :-). Ik wist dat dit zou gebeuren. En straks komen de eitjes uit…

Slug eggs and babyDat ik wist dat dit zou gebeuren? Uiteraard. Het is een zachte winter geweest. En met al die bodembedekking heb ik een paradijs gecreëerd voor allerlei beestjes: veel toffe maar ook minder toffe. Waaronder slakken. Maar onder die bodembedekking heb ik ook massa’s regenwormen aan het werk gezien: dikke, dunne, zeer dunne, lange, korte. Indrukwekkend! En dat maakt mijn dag weer goed: mijn bodem is zo slecht nog niet! En die wormen zijn content met al dat organisch materiaal dat ik toegediend heb.

“Ik ken daar een goed middeltje voor,” zeggen ze in familiale kringen, “tegen die slakken”. ’t Gaat over “Escar-go” en co natuurlijk, producten op basis van ijzerfosfaat. Ook Natuurpunt beveelt dit aan. Dat product verlamt de kropklier van de slak. Die kan niet meer eten en trekt zich terug in z’n schuilplaats, waar hij na twee tot vier dagen crepeert. Geen vieze dode slakken in den hof. Probleem van de baan en ’t is proper.

Escar-go heeft het imago milieuvriendelijk te zijn. Ik heb het altijd al vreemd gevonden dat pesticiden milieu-VRIENDELIJK zouden kunnen zijn. Het blijven gewoon chemische massawapens. Op de verpakking staat dat je moet opletten voor waterverontreiniging en: “om vogels te beschermen moet u gemorst product verwijderen”. Dat laatste vind ik wel een beetje grappig geformuleerd want als je dat product strooit, dan kunnen die vogels daar toch ook aan zitten. Het verschil tussen morsen en strooien is niet meer dan de menselijke intentie (bedoeld of onbedoeld) en daar kunnen vogels geen onderscheid tussen maken, denk ik dan.

Bovendien doodt dat product alle slakken, zowel naakt- als huisjesslakken. Nu heb ik een heel kleine sympathie voor die huisjesslakken, want die eten de eitjes van de naaktslakken op. Ook de wereld van de slakken is heel divers.. Er zouden ook afval-opruimers tussen zitten. Maar daar heb ik mij nog niet in verdiept. Misschien moet ik dat wel ’s doen.

Maar dat product ga ik dus niet gebruiken, dat zou wel een beetje flauw zijn.

“Observeer en interageer” zegt het eerste permacultuurprincipe. En wat zie ik? Dat die snoodaards alleen maar vreten aan de planten die IK daar gezet heb: de smeerwortelplantjes, de (allemaal zo mooi gelukte) rodebessenstekjes, de keizerskroon, de ééndagslelie,… Ze hebben veel minder interesse in de plantjes die er al stonden (van de vorige tuiniers) noch in diegene die vanzelf opkomen. De voorjaarsbloeiers, de frambozen, allerlei sierplanten, allerlei kruidachtigen, ze doen het nog allemaal fantastisch bij Quinten! Interessant gegeven lijkt mij dat, en een punt extra voor de overblijvende planten. Benieuwd of dat zo blijft.

Een aanzet tot takkenril heb ik al. Egels zijn welkom, maar hebben de rommelhoekjes van Quinten nog niet ontdekt. Vogels hebben Quinten wel al ontdekt, o.a een koppeltje merels. Ik zal nu dringend dat poeltje beginnen graven voor mijn duizend kikkers die al die slakken moeten opeten. ’t Zal een eetfestijn zijn voor die beesten, een waar paradijs! Volgende winter zal ik beter nadenken over mijn plantkeuze. En verder… geduld uitoefenen… veel geduld.

(Ik denk dat ik met dit stukje wel een stok in het hoenderhok zal hebben gegooid! Benieuwd naar de reacties…).

Foto slakkeneitjes: Mate2Code

Advertenties

29 thoughts on “Geef mij duizend kikkers

  1. Ik heb de kippen toch maar terug in (een deel van ) de moestuin gelaten alvorens ik opnieuw begin te zaaien en planten. De eerste zaaisels in de koude bak werden opgegeten voor ze goed en wel boven kwamen…
    Op de stukken waar ik wel al begonnen ben met zaaien lijkt het voorlopig dat ik meer schade heb door wroetende merels dan door slakken, maar dat komt natuurlijk omdat die merels die slakken opeten, niet?

    Ik had me nochtans voorgenomen dat ik de kippen niet meer in de moestuin ging laten, nu alles zo mooi afgedekt was, en het bodemleven welig aan het tieren was. Ik zag pas trouwens een filmpje over zo een mega-kippentraktor die ook nog eens compost produceerde.
    Maar ik vraag me toch af: als je kippen voor de rest ruimte en voedsel genoeg hebben, zou het dan, louter voor de kwaliteit van de compost, wel zo goed zijn om die kippen daar zo hard in te laten scharrelen? Eten die niet gewoon alle wormen op? Het ging er ook over dat de kippen dan niet meer met graan moesten gevoederd worden, maar ze haalden wel voedselresten van verschillende restaurants op om aan de kippen (een 30-tal) te voederen en door hen te laten ‘composteren’.

  2. Wat ik mij al heel lang afvraag, hoe krijg je kikkers in een omsloten stadstuin, ik kan ze toch moeilijk uit een sloot gaan halen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s