Permacafé: aquaponics

De titel had kunnen zijn “facebook cafédebat 2”, net zoals toen tijdens de discussie over bio en permacultuur. Naar aanleiding van mijn vorig stukje is er immers opnieuw een debatje ontstaan op facebook. Maar omdat ik facebook cafédebat een lelijk woord vind, is het nu “permacafé” geworden.

Vroeger hielden de mensen de interessantste debatten op café, dé plek waar een mens – al dan niet lichtjes beneveld – zich al ’s durft laten gaan en ’s durft out of the box te denken. Ergens wel spijtig dat ik nu in de 21ste eeuw leef en mij moet tevreden stellen met een facebookdebatje.

(Of misschien moeten we ’s échte permacafés organiseren in Vlaanderen!)

En omdat niet iedereen op facebook zit, volgt hier alweer een samenvatting.

Aanvankelijk dacht ik nog, “lap, ze zijn het allemaal met mij eens”. Iemand had bijvoorbeeld vragen bij het energieverbruik van zo’n systeem: bij welke temperatuur moeten die vissen leven? En hoe pomp je dat water rond?

Iemand wees op de wet van het behoud van massa en dat je geen systeem kan maken waar je van alles (vis en groenten) uithaalt zonder dat je het geheel gaat uitputten en tenslotte voedsel van een slechte kwaliteit gaat produceren. Een andere stem vroeg zich af hoe het zat met het visvoer voor de vissen.

Iemand bleek verschillende mensen te kennen in Nederland en België die met aquaponics experimenteren en “de resultaten zijn bedroevend.” Laat je niet vangen door die filmpjes die de indruk willen scheppen dat alles zo simpel is, gaf hij nog mee.

En zo ging het door, tot iemand op de proppen kwam met de visie van Geoff Lawton. Wie een beetje met permacultuur vertrouwd is, weet dat je zo’n figuur niet zomaar naast je neer kan leggen… En Lawton… blijkt nu toch wel één van die aquaponics-fans te zijn.

Lawton’s vissen krijgen geen visvoer maar leven van algen en larven van muggen. Ze groeien goed en het bemeste water wordt gebruikt om badkuipen met grind, kleikorrels en planten te bevloeien. Er is een klein beetje energieverbruik door een klein pompje dat het water uit de vijver in de badkuip pompt. Het ‘gebruikte’ water dat door de groenten en badkuipen is gegaan, vloeit door de zwaartekracht terug naar de vijver.

Via dit filmpje (3 min 36 sec) kan je zien hoe het werkt:

Er is geen visvoer nodig en het systeem verbruikt slechts heel weinig externe energie (misschien kan je dat pompje nog laten werken op zonne-energie). De opbrengst is blijkbaar behoorlijk, ondanks de kleine oppervlakte. Het systeem is gesloten en je krijgt een continue verrijking van de bodemopbouw in de vijver. Dat kan je gebruiken als bemesting voor de tuin. Niet mis.

En het gaat nog verder. Lawton verwijst elders ook dat er onderzoek zou bestaan dat aantoont dat het leven dat ontstaat in het grind en de kleikorrels van dezelfde aard is als deze die we in de bodem vinden. Er zouden zelfs regenwormen opduiken in z’n badkuip. (Straf. Waar komen die dan vandaan, vraag ik mij af…).

En toen… kwam nog iemand anders af met een publicatie van niemand minder dan Elaine R. Ingham en net als die persoon moest ik dan wel heel erg slikken want Ingham is zowat dé referentie wanneer het gaat over bodemdeskundigen… De naam van het boek zegt wel wat: “Adding biology in soil and hydroponic systems”… De persoon in kwestie is helemaal verkocht, en hij is er nu zelfs mee aan het experimenteren. (Hij weet het nog niet maar ik heb hem alvast op mijn “to visit” lijst van 2014 geplaatst 😉 ).

Conclusie… ben ik nu overtuigd? Ik denk dat ik iets milder ben geworden. Of beter gezegd: nieuwsgieriger. Er is blijkbaar aquaponics en Aquaponics. Te breed gedefinieerd misschien, een vlag die teveel ladingen dekt. En daardoor verwarring creëert…

Advertenties

8 thoughts on “Permacafé: aquaponics

    • Dankjewel. Dat bezoek zal nog niet voor meteen zijn, maar als ’t zover is komt er uiteraard een verslagje op deze blog!

  1. Blijft boeiend! Hebben aquaponisten van de Lage Landen iets fout gedaan of is het bij ons niet warm genoeg? Compostwormen zijn heel mobiel en komen op de gekste plaatsen waar voedsel zit.

  2. Ik hoop dat er eens onderzoek komt naar het voedsel (wat zit er in?) en kijk dan verder dan het n.p.k verhaal. Blijf zeker zoeken naar een goed werkend systeem dat hoogwaardig voedsel oplevert wat dan ook nog voldoet aan de ethiek van de permacultuur. Deze systemen zijn erg complex; we snapen nu al niet wat er in de grond gebeurt. Jeff Lawton mischien het meest maar het is niet meer dan 5 %.

    • Volledig mee eens… Mensen verliezen zo gemakkelijk de complexiteit van een ecosysteem uit het oog en denken maar al te vaak dat hun modellen beter zijn dan het origineel.

  3. Ik hoorde eerlijk gezegd zelden van aquaponisten waar het niet lukte. Zelf heb ik al 4 jaar aquaponics systemen, geef workshops en probeer zoveel mogelijk mensen te inspireren, want het levert fantastische resultaten op. Wat de voeding betreft zijn er idd nog problemen, net omdat het meeste commerciële voer vol met visolie en -meel zit. Ik kweek vanaf dit jaar forel puur op biologisch gekweekte insecten en mijn omegabaars eet puur vegetarisch.
    Ik blijf fan en wil zekr verder werken aan een nog ecologischer evenwicht binnen AP.
    gr
    V

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s