Schoorsteenwespen en taybessen

Jawel, de zon schijnt, en ’t is meteen een beetje stiller op deze blog. Meer nog, de voorbije week waren computer en gsm compleet uit mijn leven verbannen… Ik was aan het genieten van de bossen in de Franse Ardennen, in de omgeving van Chateau d’Olly, wellicht een permacultuurparadijs in spé.

En nu ik rugzak en tent herontdekt heb, moogt ge zeker zijn: er zullen de komende tijd nog enkele stille momenten zijn op deze blog. Een beetje vakantie tijdens de vakantie, dat lijkt me verdiend ;-)!

Vandaag zit ik wél achter mijn computer en wil ik even terugblikken op het bezoek dat ik eind juni bracht aan Piet, Lucrèce en Frank van Yggdrasil. Ik had mij samen met Michiel van Far Field ingeschreven voor een cursus composteren, maar stiekem hoopten we dat ze ook een rondleiding op hun bedrijf zouden aanbieden. Dat konden ze van onze gezichten aflezen en ze zijn er uitvoerig op ingegaan… met evenveel enthousiasme als bij de cursus zelf.

Yggdrasil is bij ons één van de weinige permacultuurprojecten mét geschiedenis. Eens de veertig voorbij vond Piet dat het tijd werd om z’n droom te verwezenlijken. Samen met Lucrèce zocht hij een stuk grond om een kinderboerderij op te starten. In 1995 gingen ze van start: ze zouden een voorbeeld uitbouwen voor ecologisch leven. Gaandeweg zijn de plannen wat bijgestuurd, en vandaag kunnen ze met terechte trots een goed functionerend didactisch permacultuurproject overdragen aan hun zoon, Frank.

Bij Yggdrasil zie je het allemaal: gildes rond de fruitbomen,  houtkanten, diversiteit en soorten en rassen, polyculturen, aanwezigheid van een poel, planten die bijdragen aan de natuurlijke bemesting, kruidenspiraal, noem maar op.

20130629_yggdrasil_0062

Er zijn experimenteerzones waar ze bijvoorbeeld verschillende soorten mulch uitproberen.

20130629_yggdrasil_0058

Op de binnenkoer laten ze zien hoe je kleine oppervlaktes groen en eetbaar kan maken.

20130629_yggdrasil_0048

Hier heb ik weer een mooi voorbeeld gezien van hoe de natuur toch altijd haar eigen goestingetjes doet, en ons daarbij aangenaam kan verrassen én helpen. Schoorsteenwespen laten het aangelegde bijenhotel links liggen en maken prachtige bouwwerkjes met het leem van het composttoilet. Ze vangen ook rupsen om aan hun larven te geven. Kan al ’s nuttig zijn, niet?

20130629_yggdrasil_0071

Overigens is dat composttoilet één van de mooiere exemplaren die ik tot nog toe gezien heb (al zou ik hem zelf wat dichter bij het woonhuis geplaatst hebben). Hij bestaat uit hout en leem en is aangelegd in de vorm van een spiraal. Erbovenop is een groendak voorzien.

20130629_yggdrasil_0070

Om op het thema natuurlijke bestrijding terug te komen: aan elke fruitboom hangt hier een oorwormpotje. Je hangt een bloempot, gevuld met een beetje stro, omgekeerd aan de fruitboom en de oorwormen gaan er zich in nestelen. Net zoals lieveheersbeestjes zijn oorwormen de natuurlijke vijand van bladluizen, maar bovendien ook van allerlei mijten, larven en eieren van insecten (appelmade/fruitmot), sommige schildluizen en andere vervelende parasieten.

20130629_yggdrasil_0065

Bij Yggdrasil vraag ik mij voor de zoveelste keer af waarom de natuursector niet voluit aan de kar trekt van permacultuur. Hier gonst het van het leven, er is zoveel ruimte voor natuur. Er is een vrij grote “zone 5”: een goede permacultuurtuin bakent altijd een zone af waar de natuur voor de volle 100% haar zin mag doen. Zo zie je welke planten het van nature goed doen, en kan je daar interessante lessen uit trekken (door bv. planten uit dezelfde families te kweken). Na al die jaren is zone 5 hier een berkenbosje geworden: de eerste bomen in een natuurlijk proces van successie. (In een vochtiger gebied zouden dat wilgen geweest zijn).

20130629_yggdrasil_0075

Onderweg moet ik mij heel erg inhouden… overal hangen van die verrukkelijke aalbessen…

20130629_yggdrasil_0056

… en ontdek ik dat niet zozeer de frambozen de allerlekkerste vruchten zijn. Ze moeten, na zovele jaren, het onderspit delven voor de taybessen. De taybes is een superframboos: krachtiger van smaak, groter en langer houdbaar.

20130629_yggdrasil_0073

Piet kende deze blog al. “Wat ben je van plan te doen na je tijdskrediet?”, vraagt hij mij. Ik slik en staar een beetje in de verte. Hij moet lachen: “Eens begonnen met permacultuur laat het je nooit meer los, dat garandeer ik je!”.

Toch een mooi vooruitzicht…

P.s: Frank houdt een zeer interessante blog bij: http://blog.natuurlijkemoestuin.be/, vol praktische tips, recht uit de praktijk: een echte aanrader voor iedereen die een (grote of kleine) tuin heeft en er op een ecologische manier mee wilt omgaan.

Advertenties

One thought on “Schoorsteenwespen en taybessen

  1. Bedankt voor je lovende artikel Esmeralda. De rondleiding was heel graag gegeven. Altijd plezant om zulke geïnteresseerde mensen ons project te tonen!

    Ik hoop vanuit de grond van mijn hart dat je net als ik kan doen wat je graag wilt doen in je leven, ook na je tijdskrediet.

    Tot ergens in de toekomst, liefst in een permacultuurtuin 😉

    Hartelijke groeten,

    Frank

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s